Dynamische energiecontracten in huurwoningen: de nieuwe verborgen kostenpost voor internationals

Sinds 2023 is het aantal Nederlandse huishoudens met een dynamisch energiecontract meer dan verdubbeld naar bijna 900.000 medio 2025. Dat is 7 tot 8% van de markt. De ANWB is bovendien bezig met een grote uitrol van dynamische contracten in 2026, dus dit aandeel gaat alleen maar groeien.

Een dynamisch contract koppelt je stroomprijs direct aan de groothandelsmarkt. Elektriciteit schommelt per uur — soms per kwartier — en gas verandert dagelijks. Dat is een fundamentele breuk met de vaste of variabele contracten die de meeste mensen gewend zijn, waar prijzen maandenlang vaststaan.

Voor iemand met een eigen huis, een laadpaal en een thuisbatterij kan dat prima uitpakken. Maar voor een international in een huurwoning in Amsterdam of Rotterdam die het contract niet zelf heeft gekozen? Daar ligt het probleem.

Internationals — expats, studenten, migrant workers — zijn oververtegenwoordigd in de huurmarkt. Vaak huren ze een woning waarbij de verhuurder of property manager het energiecontract heeft geregeld. In plaats van transparante vaste tarieven zitten ze nu vast aan een contract waar de prijs elk uur kan stijgen.

De kern van het probleem: je hebt geen controle over het contract en vaak ook niet over de data die je nodig hebt om je verbruik te optimaliseren. Veel huurwoningen hebben geen slimme thermostaat, geen programmeerbare apparaten, geen thuisbatterij. Internationals gaan ook niet investeren in die infrastructuur voor een tijdelijke woning. Je verbruikspatroon is dus inflexibel en valt precies op de dure piekuren.

Daar komt nog bij dat veel internationals een all-in huurovereenkomst tekenen, waarbij energiekosten in de huur zijn inbegrepen. Met een dynamisch contract zet de verhuurder een lage basisprijs, maar bij marktpiekuren worden de extrakosten doorgerekend in de servicekosten. Dat leidt tot onvoorspelbare en soms exorbitante eindafrekeningen.

De marketing rond dynamische contracten belooft lagere kosten. De realiteit is anders. Een onderzoek van BNR en AD in 2025 wees uit dat meer dan 80% van de huishoudens duurder uit was met dynamische tarieven dan met het goedkoopste vaste contract — zelfs als ze enige verbruik konden verschuiven.

Voor huurders die niet kunnen verschuiven is het nog erger. Wie niet 's nachts kan laden, niet op zonnige uren kan wassen, niet kan programmeren, betaalt de volle mep. Tijdens de energiecrisis van 2021-2022 bereikten day-ahead prijzen tijdelijk €0,80 tot €1,00 per kWh. Dat niveau is funest voor een huurder die het niet kan verschuiven.

Het verschil kan oplopen tot 5-10% duurder dan het beste vaste contract, wat neerkomt op €150-€300 extra per jaar. Voor een international met een krap budget in Utrecht of Den Haag is dat pijnlijk.

De ACM en Energie-Nederland hebben een Gedragscode Consument en Energieleverancier opgesteld, met een specifieke addendum voor dynamische contracten. Leveranciers moeten daarin de risico's en werking duidelijk uitleggen aan consumenten. Maar die regels zijn geschreven voor directe klanten — niet voor huurders die indirecte consumenten zijn via hun verhuurder.

De verhuurder is de directe klant van de energieleverancier. De Gedragscode verplicht de leverancier om de verhuurder te informeren, maar er is geen enkele verplichting om die informatie aan de huurder door te geven. De internationale huurder valt dus buiten de bescherming van de code.

Intussen wordt de salderingsregeling per januari 2027 afgeschaft en komen er terugleverkosten. Dat maakt dynamische contracten aantrekkelijker voor mensen met zonnepanelen — maar huurders hebben zelden toegang tot dakpannels. Voor hen verandert er niets positiefs.

Een dynamisch contract vereist een slimme meter. In veel huurwoningen hebben huurders geen directe toegang tot de meter of de data die nodig is om verbruik te optimaliseren. Zonder inzicht in je real-time verbruik is het onmogelijk om te beslissen wanneer je de wasmachine aanzet of wanneer je verwarming lager zet.

Dat is niet alleen een praktisch probleem — het is een structureel onevenwichtigheid. De verhuurder kiest het contract, bepaalt de voorwaarden, en heeft toegang tot de meterdata. De huurder betaalt de rekening en heeft niets in handen.

In België vermijdt het overgrote deel van de huishoudens dynamische contracten — slechts 0,4% heeft er een. Dat suggereert dat de meeste consumenten het risico wel degelijk zien. In Nederland groeit het aantal snel, maar de meerderheid van die contracten zit waarschijnlijk bij homeowners die hun verbruik kunnen sturen.

Als je een huurwoning zoekt en energie is inbegrepen, vraag dan expliciet welk type contract de verhuurder heeft afgesloten. Als het dynamisch is, vraag dan om een gespecificeerde rekening en om inzicht in de tarieven die je betaalt. Je hebt recht op transparantie over de servicekosten die je worden doorberekend.

Controleer of je een huurtoeslag kunt krijgen via de Belastingdienst — daarvoor heb je een BSN nodig en moet je huur onder de liberalisatiegrens vallen. Maar huurtoeslag compensereert niet voor onvoorspelbare energiepieken in je servicekosten.

Als de verhuurder niet transparant wil zijn over het energiecontract, beschouw dat als een rode vlag. De Gedragscode biedt geen bescherming aan indirecte consumenten, dus je moet zelf pushen voor duidelijkheid voordat je tekent. Bij House Hunter zien we geregeld listings waarbinnen all-in huurprijzen plotseling stijgen na een paar maanden — dynamische energiecontracten zijn daar vaak de onzichtbare oorzaak achter de schermen.